....op naar 2016

Gepost 2015/12/22

Het begin is duidelijk maar wat aan het einde van ons pad ligt is ongewis.

Lees de rest van deze post »

BUEN CAMINO

Gepost 2015/10/31

VergezichtVergezichtDe onmisbare e-reader

Als wij net als eergisteren om 18.00uur op/in bed liggen kunnen wij nog 3 uurtjes lezen. om 21.00 uur gaat het licht uit, een nachtzoen en om zeker 04.00 uur ben ik wakker.  Ga maar lezen en tegen de ochtend nog een power nap.  08.00uur is het opstaan en na het pakken van de rugzak, via het café voor de desayonos (ontbijt van koffie, toost en voor Gina verse jus) op pad.

Rechts: Gina in volle bepakking, het zal weer even wennen zijn de volgende week.

 

  

Een verregende dag

Donderdag 29 oktober is dan ook niet anders. Wij boffen even met zware bewolking maar dan gaat het toch echt regenen.  Gelukkig gisteren nog de schoenen ingespoten met vochtweerder. Jammer dat je weinig meekrijgt van de natuur met de capuchon van de poncho op. Dus al met al een verregende dag als wij na 15km aankomen in Lires. Morgen verder. Hotel is geboekt bij Santiago airport voor dinsdag.

 

Toch een prettige dagafsluiting

Wij hobbelen wat op en neer tussen het albergue-gedeelte en het restaurant waar de Wifi en het bier is. Maar 's avonds hebben wij een gezellige menu del dia (dagmenu) met nog 2 Nederlanders en een man uit Australië.  Voertaal is Engels maar die Australiër kan ik niet verstaan, wat een dialect!! Krijgen nog wat wetenswaardigheden mee van de Nederlander die al tig keer de camino heeft gelopen, al dan niet als begeleider van groepen.

 

 

Weer eens wat andersWeer eens wat andersOp weg naar Mumia 

Vrijdag 30 oktober gaan wij na een fiks tosta ontbijt op pad. Het is zwaar bewolkt maar droog.  Een fijne route over een goed te lopen parcours. De hemel trekt steeds verder open en er is meer blauw en zon.  Temperatuur is goed. Na 15km bereiken wij ons laatste doel: Muxia. Een klein plaatsje aan de oceaankust. Voor ons is de camino klaar. In Muxia blijven wij 2 nachten en wandelen dan terug naar Finisterre.Einddoel bereiktEinddoel bereikt

 

 

Het einde in zicht

Dinsdag met de bus naar Santiago, waar wij vlak bij het vliegveld in een hotel de nacht zullen doorbrengen. De hele volgende dag zijn wij op reis, met een pauze van 8 uur in Barcelona. Dan komen wij aan in Brussel waar vriend Willem ons ophaalt.  Bij hem brengen wij de nacht door: Stein. Of het ons laatste bericht is weet ik niet. Ik wil nog een foto schieten van de zonsondergang. 

Gina zorgde voor de foto's op deze site en ik doe het verhaal. Schoonmoeder past alles in een mooie lay-out op de site. Buen Camino (goede reis) is de groet die de pelgrims elkaar toewensen en die wij ook ontvangen van al die Spanjaarden. Dank jullie voor de reacties, wij wensen jou een Buen Camino op jouw levenspad.

Lees de rest van deze post »

TOEKOMSTDROMEN WATERSTROMEN EN LEKKER ETEN

Gepost 2015/10/29

uitzicht vanuit ons hotelkameruitzicht vanuit ons hotelkamerIn de regen richting CeeIn de regen richting CeeDe barre tocht na de rustige zondag

Maandag 26 oktober. De zondag verliep zoals van een zondag verwacht mag worden. Tot laat in de middag in de zon zitten.  Verbouwing tekenen van ons huis / bespreken voors en tegens. Verhaaltje schrijven en dat vervolgens kwijt raken en dan opnieuw schrijven.

De nacht ging nu zonder snurkers en wij gaan om 9.00 uur op pad. Zwaar bewolkt en harde wind. Het pad is goed en we hebben prachtige vergezichten.

Na 10km begint het te regenen en niet zo zuinig ook. Poncho houdt veel tegen (zie foto rechts). Dan verandert het pad in gruis met keien. Op het pad verschijnen waterstroming en hink-stap-springend gaat het voor ons kilometers voort. Na uiteindelijk 20km komen wij, na een ontzettend steile afdaling, aan in Cee. De laatste 15km hebben wij in een stuk gelopen. De albergue is snel gevonden en wij gaan eerst maar eten , dan douchen en rusten. Het was een zware tocht.

 

Onze entourageOnze entourage

 

De beheerder van de albergue had de pelletkachel aangedaan en de slaapzaal werd aangenaam warm. Onze kleding en schoenen konden mooi drogen en wij gingen op zoek naar een eetgelegenheid. Dat is pech want men eet in dit plaatsje, wat best groot is, pas na 19.00 uur. In de winkel wat gekocht en zelf koken (macaroni) met natuurlijk een fles lekkere wijn (1.25) erbij. Heel gezellig intussen met 3 Canadezen gesproken, die eigen kamers hadden. Wij hebben de nacht met z'n tweetjes op de slaapzaal doorgebracht.

 

 

FinisterreFinisterreFinisterre OnderwegOnderweg

Dinsdag 27 oktober gaan wij rustig op pad. Eerst ontbijt, met voor het eerst ook churros (gefrituurde stengels aardappelpuree met iets suiker erop. Melissa is er geloof ik gek op.)

De route voert ons langs de Atlantische oceaan naar het einde van de aarde: Finisterre. Het was een hele fijne tocht met af en toe steile klimmen en dito afdalingen.

Na 15km zijn wij in een hospadaje. Een soort van hostel. Wij hebben een 2 persoons kamer voor 25 euro per nacht. Een albergue met snurkers kost ons 20/24 euro. Hier blijven wij 2 nachten. Morgen gaan we naar het punt met de vuurtoren lopen en we hopen ook nog een zonsondergang te zien. Rechts: onze 1e gezicht op Finisterre. Helemaal links is het eindpunt en dat bezoeken wij morgen. Hieronder: Het doel komt dichterbij.

 Langs de oceaan richting strandLangs de oceaan richting strand

 

Lichamelijke ongemakken

BIJ Gina haar linkerknie aan de binnenkant en bij mij vannacht de rechterknie aan de binnenkant. Rond 15km wandelen is het vierde teentje van mijn rechtervoet pijnlijk, maar als wij geregeld even pauzeren heb ik geen last. Verder hebben we geen klachten en zijn wij steeds sterker aan het worden. Wat wij onderweg tegenkomen, zijn veel mensen met klachten aan knie en scheenbeen. 

 

Afsluiting van de camino op 0km.

 

Woensdag 28 oktober. Vannacht bijzonder goed geslapen en na een broodje op de kamer wandelen wij naar Kaap Finisterre. Dit was erg mooi en daarmee kan de camino afgesloten worden op 0 km. Wij wandelen terug over een route die een Duitser (socioloog) van 72 jaar ons had aangeraden. Werkelijk prachtig zo langs de oceaan en een prachtige holle weg. Op het strand is het te koud voor een zeebad, maar het is ook een heel gedoe met onze kousen, anders was Gina er ingegaan.  Wij halen onze Finistella (middenonder) op en dan een heerlijke vismaaltijd in het etablissement waar wij gisteren ook waren te eten. De serveerster wist nog precies wat wij wensten als nagerecht vgls. gisteren.  Dan rust en morgen op weg naar Muxia.


Ook Tonny's doelOok Tonny's doel

Gina's streefdoelGina's streefdoelHet bewijs is geleverdHet bewijs is geleverd

 

Lees de rest van deze post »